Het is moeilijk te geloven, dat mensen van nature goed zijn.

Het is moeilijk te geloven dat wij, mensen, van nature goed zijn. Dat we liefdevol zijn, mededogend en verdraagzaam. Veeleer zien we en ervaren we het tegenovergestelde. Op zijn gunstigst kunnen we zeggen dat we door de eeuwen heen, sinds het ontstaan van de bewuste mens, min of meer, vervreemd van zijn geraakt van onze natuurlijke goedheid. We bejegenen elkaar niet vanuit deze natuurlijke goedheid, maar vanuit angst en wantrouwen. We leven in een wereld waarin we bijna niet anders zien en ervaren, dan beschadigde, soms ernstig beschadigde mensen. Mensen die totaal geen besef meer hebben van hun natuurlijke goedheid.

Zeker in deze tijd leven we in een wereld die geregeerd wordt door machtswellustige, megalomane, hebzuchtige, wereldleiders. Maar ook de zogenaamde “ gewone” mensen zijn over het algemeen op dezelfde manier beschadigd.( kortzichtig en egoïstisch) Het lijkt alsof we niet meer weten wat vriendschap is. We zijn, zelfs als we gehuwd zijn, niet meer trouw aan elkaar. We leven op een eiland en proberen iets van ons leven te maken. We zijn zelfs in staat om zonder aanziens des persoons van elkaar te profiteren .We leven ten koste van elkaar in plaats van met elkaar.

Wat is er met onze goedheid gebeurt?

Zijn we dit nu echt kwijtgeraakt of leeft het diep, soms heel diep, toch nog in ons? En als we het zo af en toe, per ongeluk opmerken, geloven we er niet in. Als we hierbij stilstaan, kunnen we zelfs opmerken dat we ernaar verlangen om zo te zijn. Maar we worden omringd door het tegenovergestelde. We worden meegesleurd in de gebruikelijke manier van doen. Maar als je het verlangen hiernaar een maal gevoeld hebt, raak je het niet meer kwijt. En hoe meer je dit verlangen voelt, des te groter is de kans dat je in conflict raakt, met de mensen en de wereld om je heen.

Op dit punt is de tijd gekomen dat je hulp zoekt bij mensen die hetzelfde als jij ervaren en de moed hebben om zich te beoefenen in het doen van het goede.

Maar het is moeilijk, om na zoveel teleurstelling andere mensen echt te vertrouwen. Om erop te vertrouwen dat mensen goed zijn. Het is dan ook belangrijk voor deze hulp de juiste mensen te vinden. De mensen waarbij je geen angst hoeft te hebben om afgewezen te worden. Als je ervaart dat deze goedheid werkelijk bestaat, niet alleen in jezelf maar ook in andere mensen, kun je wat we in de boeddhistische beoefening toevlucht nemen wordt genoemd. Je neemt toevlucht tot de Boeddha, de Sangha en de Dharma. Je begint dan aan een lang oefentraject, waarin je jezelf en daardoor je medemensen grondig leert kennen.

Het belangrijkste medicijn hiertoe is meditatie. Het is géén gemakkelijke weg, maar wanneer je volhardend bent kom je steeds meer in contact met hoe je werkelijk bent.

Je ontwikkelt je menslievendheid. Je vindt het geluk wat in jezelf leeft. Je leven zal niet meer worden bepaald door de invloeden van buitenaf. Maar vanuit de grenzeloze liefdesbron in jezelf.