Ziekte hoort bij mensen, ieder mens wordt op een bepaald moment ziek. Dit kan een milde ziekte zijn, maar ook een ernstige of zelfs levensbedreigende ziekte. Met deze ziekte gaan we naar een arts en als het nodig is stuurt deze arts ons door naar een gespecialiseerde arts. De ziekte laat zich kennen door de bijbehorende symptomen. Aan de hand van de symptomen wordt dan een diagnose gesteld en de hierbij passende behandeling. Dit alles  gebeurd op wetenschappelijke basis. En uiteraard is dit een uitstekende benadering.

Welbeschouwd zien we nu dat het geestelijk aspect niet of nauwelijks aan de orde komt. Vanuit de oudheid zien we juist dat ziekte als een geestelijk probleem werd gezien. De Sjamaan bijvoorbeeld probeerde de zieke mens te helen door hem of haar weer in contact te brengen met zijn of haar verloren gegane zielaspect. De homeopaat doet in principe hetzelfde, maar op een andere manier. Deze gaat ervan uit dat in bepaalde planten of in vaste materie (mineralen) dit verloren gegane zielaspect schuil gaat. Hij of zij probeert door middel van verdunningen dit zielaspect weer te bevrijden uit de materie en weer terug te brengen in de ziekte persoon.  De genoemde voorbeelden zijn zeker niet wetenschappelijk, maar het zijn wel pogingen om de zieke mens weer te helen (heel te maken). Als we dit begrijpen kunnen we zien dat ziekte een helingsproces moet zijn. Op deze manier kan een patiënt genezen.

In deze tijd kan dit helingsproces plaats vinden door aandacht te besteden aan de spirituele behoefte van zieke mensen. Ziekte is niet alleen een fysiek probleem. Ziekte wordt geuit door middel van ons lichaam. Maar we zijn pas genezen als de menselijke spirituele behoefte vorm heeft gekregen. De methoden die voor het spirituele aspect gebruikt worden zijn niet wetenschappelijk. Maar deze behoefte bestaat zolang er mensen bestaan. O.A Maslov onderkende dit en bracht dit in kaart door zijn zogenaamde behoeften piramide.

Juist nu in deze materiële tijd zijn vele mensen op zoek naar vervulling van deze behoefte. De kerken zijn, hoe ze ook gemoderniseerd zijn, vaak niet in staat om aan te sluiten op deze zingevingsvraag. Sinds het begin van de vorige eeuw zijn steeds meer mensen gaan mediteren, waaronder ook veel geestelijken uit met name de Rooms Katholieke Kerk. Steeds meer mensen vonden en vinden spirituele voldoening als ze niet alleen gaan mediteren, maar ook de levenswijze van de Boeddha volgen.

De methoden die gehanteerd worden zijn universeel menselijk. Je hoeft dus beslist geen boeddhist te worden om dit pad te volgen. Alhoewel het natuurlijk wel mogelijk is om toevlucht te nemen tot de Drie Juwelen, De Boeddha, de Dharma (leer) en de Sangha (leefgemeenschap). Maar zoals gezegd de methoden zijn universeel menselijk. De Boeddha en zijn volgelingen (Dalai Lama) zeggen juist dat het beter is om je eigen geloof te behouden. Behalve wanneer het echt niet in overeenstemming is met jouw overtuigingen. Deze methoden zijn bij uitstek een heel goede manier om te helen.(genezen) Wanneer genezing niet meer mogelijk is, vind je vrede en rust in het feit dat je gaat sterven. Helen betekent niet altijd dat het fysieke aspect geneest. Soms is je lichaam zo één geworden met je fysieke toestand dat fysieke genezing niet meer mogelijk is.  Dit wil niet zeggen dat je niet kunt helen. Het spirituele aspect kan voluit zijn plaats vinden. Het spreekt vanzelf dat je dan niet meer het slachtoffer bent van je fysieke lichaam.