Waarom een berglandschap meditatie verdiept.

Meditatie kan gezien worden als een middel om in ons dagelijks leven beter te kunnen functioneren. Door regelmatig te mediteren komen we, min of meer, tot rust. Ont stressen we.

De boeddhistisch beoefenaar ziet deze vorm van meditatie als een 1ste fase en een voorwaarde om de meditatie weer meer betekenis te geven. Ze noemen deze vorm van mediteren; Samatha wat letterlijk……..betekent.

Meditatie kan gezien worden als een oefening waar we een bepaald voordeel uit halen. Meditatie kan ook gezien worden als een levenshouding. We leven dan bewust in het hier en nu. We leven dan vanuit een innerlijk moraal die gebaseerd is op het 8-voudige pad. We leven nu niet alleen bewust, maar we beoefenen ons , bijvoorbeeld, in jet juist spreken, het juiste levensonderhoud, etc.

In onze gewone (samsara) wereld is dit géén gemakkelijke opgave. Omdat alles tegengesteld is aan het 8-voudige pad. We zijn in Samsara niet op zoek naar duurzaam geluk, maar naar kortstondige afleiding en vermaak. We zijn niet bezig met het oefenen in juist spreken, maar we “babbelen” maar wat mee.  Helemaal moeilijk is het om werkelijk te luisteren zonder meegevoerd te worden in emoties. We zijn meer bezig om “erbij” te horen dan om werkelijk contact te maken en kwetsbaar te zijn. Jezelf terug trekken kan een manier zijn om niet meer bij de samsarische wereld te horen.

Tijdens een stilte retraite kun je ontdekken hoe weinig bevredigend de drukke, rusteloze samsarische wereld functioneert. Je voelt dan hoe uitgeput en moe je bent. Het liefste zou je voor altijd in een stilte retraite willen zijn. Maar als gevolg van onze levenssituatie is dit niet mogelijk. Je moet weer terug naar de drukte en het hopeloze zoeken naar werkelijk geluk. We zoeken dit in onze relatie, in ons werk en in onze vriendschappen. Helaas is het meestal zo dat dit tot kortstondige blijdschap leidt. De blijdschap waarvan je al bang bent om het te verliezen, als je het ervaart.

Tijdens de stilte retraite wandel je ook alleen in de ongecultiveerde natuur van de Serra Estrela. Je spirituele gids (Egbert) brengt je naar de plaatsen waar je nog je natuurlijke  natuur kunt ervaren. Hij zal je leren om hier heel bewust te zijn. Hij leert je om al je zintuigen werkelijk te gebruiken. Je bent dan werkelijk aanwezig ,dus niet meer in gedachten. Je ervaart dan werkelijk het landschap. Je zult merken dat je na enige oefening niet meer de natuur ervaart zoals je die gewoonlijk ervaart. Je hoeft niet meer de namen van de bomen, de bloemen, de vogels te kennen. Dit is de natuur die je overstijgt. Je ervaart dan de onbenoembare natuur. Je wordt er letterlijk en figuurlijk stil van. Voor de meeste mensen is dit een volslagen nieuwe wereld,. Door dit te zien en te ervaren, ervaar je ook een andere dimensie in jezelf. Je ervaart dan je spirituele natuur. En ook hier zijn geen woorden voor.

Je hebt nu kennis gemaakt met wat boeddhistisch beoefenaars het absolute noemen. Samsara is nu geheel naar de achtergrond geplaatst. Maar hoe dan ook we leven in Samsara, maar we hoeven ons er niet meer in te verliezen. We kunnen een keuze maken of we leven in Samsara of in het absolute. We kunnen er nu ook voor kiezen om Samsara de rug toe te keren en helemaal in het absolute te gaan leven. Zoals vroeger de woestijnmonniken deden, of zoals nu nog, soms, boeddhistische monniken in een grot gaan leven.Dit is voor vrijwel alle mensen een onrealistische keuze. We leven nu met één been in de samsara en met één been in het absolute.

Na bewustwording en beoefening kunnen we nu liezen om gezellig mee te “babbelen” of te ruziën, maar we kunnen ook stil zijn en luisteren naar de waarheid die schuilgaat achter dit samsarische gedoe. We horen dan waar het werkelijk om gaat, we horen dan de pijn van de anderen en soms ontstaat de mogelijkheid dat je dit kunt zeggen. Maar door het alleen al te begrijpen kun je al kiezen voor een houding vol mededogen.

Je kunt dan duurzaam geluk ervaren.