Collectieve angsten
In de tijd waarin we leven zijn er zeer ernstige oorzaken voor angst. We denken hierbij aan het klimaat. Het klimaat wordt door onze hebzucht zodanig uitgeput en afgebroken dat ons hele ecosysteem ernstig is verstoord. Onze fossiele energiebronnen zijn uitgeput. De regenwouden, de logen van onze aarde, zijn veranderd in monocultuur.
Dieren die voorheen in het woud leefden zijn nu op zoek naar voedsel op plaatsen waar nu mensen wonen en zelfs in de steden. Door de zeer sterk verhoogde CO2 uitstoot is onze dampkring “afgebroken” en lijden we nu in toenemende mate onder zeer extreme weersomstandigheden. Dat we hier bang voor zijn en niet meer weten wat de toekomst zal brengen, is heel realistisch. De gevaren zijn zo groot dat we als individueel mens hier niet zoveel tegen kunnen doen. Zeker omdat belangrijke en minder belangrijke wereldle4iders deze gevaren, hoe duidelijk ze ook op ons afkomen, nog steeds ontkennen. Ze besteden liever hun macht en geld aan vreselijke oorlogen, die geen enkel nut dienen.
Natuurlijk zijn er uitzonderingen, maar de stem van deze mensen wordt maar nauwelijks gehoord. Het beleid is er nog steeds niet op gericht om dit grote probleem drastisch aan te pakken. Veel leiders en “gewone mensen” worden nog bepaald door hebzucht. Vaak leven ze in omstandigheden w2aar de gevolgen van ONS klimaatprobleem nog niet zo zichtbaar en voelbaar zijn. Ze leven in afgeschermde opgebouwde landgoederen enz.
Afgezien van deze reële angst en bezorgdheden zien we hoeveel mensen hun eigen , vaak irreële angsten, op deze grote problemen projecteren. Ze projecteren dan allerlei denkbeeldige, persoonlijke toekomst visies op het grote milieu probleem. Ze voelen zich zo wanhopig en hopeloos dat ze zelfs geen kinderen meer wensen/nemen. De kinderen die we nodig hebben om deze enorme problemen op te lossen. Want dit zal generaties duren.
Gelukkig zien we zo hier en daar hoopvolle acties. Denk aan de “Walk for Peace” in de V.S. Tijdens deze wandeling benadrukken de Boeddhistische monniken dat we ons bewust van onszelf moeten zijn. Want alle veranderingen beginnen in onszelf. De monniken vertelden ons dat vriendelijkheid (liefde) veel sterker is en uiteindelijk zal overwinnen dan argumenteren.
Zo wordt er binnenkort een klimaatmars in Amsterdam gehouden. Je kunt hier aan meedoen, maar je kunt ook meedoen door te gaan mediteren in je eigen woonplaats/huis, tijdens de Klimaatmars.
Dit zijn twee voorbeelden maar zo worden op veel meer plaatsen allerlei dingen georganiseerd. Zodat alle individuele stemmen samenvallen.
Zoals de kleine vogeltjes samenbundelen in een grote zwerm, zodat de grote roofvogel gedesoriënteerd raakt en weg vlucht.
