Terugkeer van de oorspronkelijke bewoners.
Na jaren geïnvesteerd te hebben in de grond op “onze” plek , keren zo langzamerhand de oorspronkelijke bewoners terug. Ik schrijf “onze” omdat ik besef dat wij maar tijdelijk voor dit stukje aarde mogen zorgen. Ons tijdelijke verblijf op deze plek wordt verlengd doordat Egbert, onze zoon, met hart en ziel deze zorg wil voortzetten.
Welke bewoners keren terug?
Spontaan komen de vele, vele lupines ook de gele op in de velden en boomgaarden rondom ons en op ons erf. De prachtige kuifhyacint (Leopodia Comosa Asparagaceae) is teruggekeerd samen met de fel gele Petrosedum Forsterianum. We hebben de Portugese laurier (Prunus Lustianica), en de aardbeien boom (Arbutus Unedo) opnieuw op ons erf geïntroduceerd. In Portugal worden deze laatste gebruikt om Medronho likeur van te maken. Dit is niet een eenvoudig proces. De overheid waarschuwt regelmatig voor de ernstige gevolgen van het drinken van illegaal gestookte alcohol. Het kan bij het drinken van een onjuist proces van de Medronho likeur zelfs blindheid veroorzaken.
Behalve een handje vol “aardbeien” vers van de boom te eten blijft het fruit aan de bomen hangen voor vogels en andere dieren. Het is ons nog niet gelukt iemand te vinden die ze wil oogsten en kan gebruiken voor de likeur. We hadden 40 stekjes gekocht en geplant in de hoop op een paar groter wordende bomen of struiken. Veel van de stekjes hebben zich prachtig ontwikkeld en leveren veel, veel aardbeien op.
We leren van de plaatselijke bevolking en van mensen die zeggen dat ze ons kunnen helpen bij het opbouwen van ons erf. We krijgen waardevolle adviezen, maar dit is niet altijd de juiste informatie. Maar “leken” als we waren zijn we blij met ieders advies. De grond, het klimaat is zo anders dan wat we gewend waren. Het advies van mensen uit het Noorden van Portugal pakt bij ons niet altijd goed uit. Portugal kent 5 verschillende klimaat zones en wij wonen in zone 3, de bergen. We leren in de praktijk, we leren van anderen en van het Portugese boek, “uma horta para ser Feliz”. Inmiddels zijn we met het krijgen van goede raad wat kritischer geworden en vragen ons af, of het toepasbaar is in onze zone en op onze grond. Onze intenties zijn niet veranderd, we zijn blij met advies en het delen van ervaringen.
De Pawlowna’s die we ook geïntroduceerd hadden, blijkt een voorbeeld van een foute keuze. Ze groeit snel, fijn voor schaduw, geeft haar prachtige schoonheid in de vorm van paarse bloemen, maar.. Ze is niet werkelijk bestand tegen droogte. In de zomer moeten we hen met vele liters water ondersteunen. Gelukkig hebben we een watermijn, maar ook deze is niet onuitputtelijk. Ze zijn al behoorlijk groot, dus is kappen voor ons geen optie. We hopen dat ze na 7 jaar, waar er al 5 van om zijn, zich zelf ook in het droogte seizoen kunnen redden.
De bloemrijkste bergen vind je in de maanden maart, april, mei, met als topper de maand juni waarop 400 verschillende soorten bloemen bloeien. Voor nu ontwaakt de gom rots roos, welke ik in mijn hoofd “sneeuwvlok” noem. Als je naar de bergen kijkt zie je overal witte puntjes schitteren tussen het groen. Zoals de sneeuw in de zon haar schitteringen kan geven, weerkaatst nu de gom rots roos met haar prachtige witte bloemen, het zonlicht in de bergen.
Krista Jonkers
